«وطن گاهی فقط یک خاک نیست؛ صدای قدم‌هایی‌ست که برای آرامشش برداشته شده و دل‌هایی که برای ماندگاری‌اش می‌تپند. جنگ، چه در میدان باشد و چه در دل، همیشه یادآور این است که آرامش آسان به دست نمی‌آید. حالا که آستانه‌ی نوروز از راه رسیده، برگ‌های تازه‌ی سال نو فرصتی‌ست برای مرهم گذاشتن بر زخم‌ها، برای دوباره باور کردنِ فردا. کاش این بهار، برای وطن و همه‌ی دل‌هایی که به نامش می‌تپد، آرام‌تر از سال‌های گذشته باشد.»

همکاران عزیز و فداکار من، مدافعان خط مقدم سلامت و ایثار سلام و عرض ادب، در این لحظات که تقویم، نویدبخش شکوفایی دوباره طبیعت و آغاز بهار ۱۴۰۵ است، دلهای ما بیش از همیشه با یاد و نام میهن عزیز گره خورده است. نوروز امسال برای ما رنگ و بوی متفاوتی دارد؛ رنگ و بوی تعهد، مجاهدت و ایستادگی.
امروز که کشور عزیزمان در آزمونی بزرگ قرار گرفته، شما فرشتگان سفیدپوش، بار دیگر ثابت کردید که برای دفاع از جان هم‌وطنانتان، نه تعطیلی می‌شناسید و نه خستگی. در حالی که بسیاری در کنار خانواده‌هایشان سال نو را جشن می‌گیرند، شما در سنگر بیمارستان، با قلبی مالامال از عشق به مردم و با دستان شفابخش خود، نگهبانان امنیت جان هستید.
من به عنوان کوچک‌ ترین عضو این خانواده، در برابر عظمت روح شما و فداکاری‌ های بی‌ وقفه شما سر تعظیم فرود می‌آورم.
از خداوند متعال برای شما و خانواده‌ های محترمتان در سال جدید، سلامتی، سرافرازی و برای میهن عزیزمان، پیروزی و آرامش مسألت دارم. بیایید با امید به فردایی روشن، دست در دست هم، این کشتی را به ساحل نجات برسانیم.
نوروزتان پیروز و قامتتان استوار.

دکتر المیرا خمیسی